Osho Türkiye

Sürekli olarak egoyu bırakmaktan söz ediyorsunuz; fakat neyin ego, neyin benim hakiki doğam olduğunu ayırt edemezken bunu nasıl yapabilirim? Ego bırakılamaz. O tıpkı karanlık gibidir: Karanlıktan vazgeçemezsin, sadece içeriye ışık getirebilirsin. Işık olduğu an karanlık yoktur. Karan lıktan vazgeçmenin yolunun bu olduğunu söyl eyebilirsin ama bunu sözcük anlamıyla alma. Karanlık, kendi başına var olan bir şey değildir; o sadece ışığın yokluğudur. Bu yüzden ona doğrudan bir şey yapamazsın. Sadece ışığa müdahale edebilirsin; ya ışığı içeri getirirsin ya da dışarı çıkarırsın. Karanlık istersen ışığı kapat, karanlık istemezsen ışığı aç. Ego bırakılamaz. Meditasyon öğrenilebilir. Meditasyon bir ışık gibi iş görür; meditasyon ışıktır. Işık o l, o zaman hiçbir yerde egoyu bulamayacaksın. Şayet onu bırakmak istersen başın derde girecektir; çünkü onu bırakmak isteyen kişi kimdir? O, egonun kendisidir. Şimdi yeni bir oyun oynuyor: Maneviyat, din ve kendini tanıma adı verilen bir oyun... Soruyu k...

Ben bir doktrin öğretmiyorum; doktrin öğretmek anlamsızdır. Bir filozof değilim, zihnim felsefi bir yapıda değil. Felsefe insanı hiçbir yere götüremez, bugüne kadar götüremedi de. Düşünen ve sorular soran bir zihin, gerçek anlamda öğrenemez. Pek çok doktrin mevcuttur ancak her doktrin bir uydurmadır; insanların yarattığı bir kurgu, bir keşif değil, bir icattır. İnsan beyni sonsuz sistemler yaratacak kapasitededir; ne var ki gerçeği teoriler yoluyla bilmek imkânsızdır. Tıka basa bilgiyle dolmuş bir zihin, cahil kalmaya mahkûmdur. Aydınlanma, bilginin bittiği noktada başlar. Önümüzde iki olasılık vardır: Ya bir şey üzerinde düşünürüz ya da ona varoluşsal bir yoldan yaklaşırız. Bir insan ne kadar çok düşünürse, bulunduğu andan o kadar uzaklaşır. Bir şeyin üzerinde düşünmek, onunla olan doğrudan teması yitirmek demektir. İşte bu yüzden benim öğretim; doktrin karşıtı, felsefe karşıtı ve spekülasyondan uzak bir deneyimdir. Olmak, yalnızca "olmak"tır. Açık ve savunmasız bir biçimde ...

Tek günah farkında olmamak, tek erdem ise farkında olmaktır. Farkındalık olmadan (bilinçsiz) yapılacak her eylem günahtır; sadece bilinçli olarak yapılabilecek olanlar ise erdemdir. Farkında olduğun an birini öldürmen, şiddet kullanman, çalman veya birine eziyet etmen olanaksızdır. Her türlü "düşman", ancak farkındalığın karanlığında ve sen uykudayken içeri sızabilir. Buda şöyle der: "Eğer bir evin içinde ışık varsa hırsızlar ondan kaçınır. Bekçi uyanıksa hırsızlar denemeye bile kalkmaz." Sen ise içinde hiç ışık yanmayan bir evsin. İnsanın sıradan hali, mekanik bir işleyiştir: Homo Mechanicus . Sadece isim olarak insansın; aslında eğitilmiş, becerikli bir makinesin. Bu yüzden ne yaparsan yap yanlış olacaktır. Unutma; erdemlerin dahi farkındalık yoksa gerçek erdem değildir. Farkında olmadığında erdeminin ardında devasa, dehşet verici bir ego gizlenir. Öğrenilmiş ve gayretle kazanılmış "azizliğin" bile nafiledir. Çünkü bu çaba gerçek bir alçakgönüllülük geti...