Aklının bacakları, kalbinin gözleri...

-

Bir köyün dışında iki dilenci yaşardı; biri kördü, diğerinin ise bacakları yoktu. Bir gün yaşadıkları bölgedeki ormanda yangın çıktı. Bu iki dilenci aslında birbirine rakipti; aynı insanlardan dileniyor, sürekli çekişiyorlardı. Onlar dost değil, iki düşmandı.

Orman alevler içindeyken iki dilenci bir an durup düşündü. Normalde birbirleriyle konuşmuyorlardı bile ama durum acildi. Kör adam, bacakları olmayan adama seslendi: — "Kurtulmanın tek bir yolu var: Seni omuzlarıma alacağım. Sen benim bacaklarımı kullanacaksın, ben de senin gözlerini. Ancak bu şekilde kurtulabiliriz."

Aralarındaki husumet o an son buldu. Bacaksız adamın yanan ormandan tek başına hızla çıkması imkânsızdı. Kör adam ise yangının yönünü, yolu veya güvenli boşlukları göremiyordu; tek başına kaybolmaya mahkûmdu. İkisi de zeki davranarak düşmanlığı bıraktı, birleşti ve hayatlarını kurtardılar.

Bu bir Doğu masalıdır ve asıl konusu akıl ile kalptir. Meselenin dilencilerle veya ormanla bir ilgisi yoktur; mesele tamamen seninle ilgilidir. Çünkü yanmakta olan sensin; her an acı ve sancı içinde sızlanıyorsun.

Akıl tek başına kördür. Bacakları vardır, hızlı koşabilir ama yönünü bilemez. Bu yüzden sürekli takılıp düşer, kendine zarar verir ve sonunda "Hayat anlamsızdır," demeye başlar. Dünyadaki pek çok entelektüelin düştüğü tuzak budur: Kör bir akılla ışığı görmeye çalışmak.

İçinde bir de kalp var; o görür ve hisseder ama bacakları yoktur, olduğu yerde çırpınır durur. Bir gün akıl, kalbin gözlerini kullanmayı öğrendiğinde dönüşüm başlar.

Ben "güven" dediğimde kalbin gözlerini, "kuşku" dediğinde ise aklın bacaklarını kastediyorum. İkisi birlik olduğunda yangından çıkmak işten bile değildir. Ancak akıl, kalbi omuzlarına almayı kabul etmelidir. Kalbin rehberliğini izlemek zorundadır.

Kalbin devreye girmesiyle akıl, gerçek bir zekâya dönüşür. Bu, bütünsel bir enerji dönüşümüdür. O zaman insan sadece bir "entelektüel" değil, bir "bilge" olur. Bilgelik; kalp ile aklın buluşmasından doğar. Bu uyumu yaratma sanatını öğrendiğinde, evrenin tüm gizemlerini açacak o eşsiz anahtara sahip olursun.

Kaynak: Osho, The Discipline of Transcendence (Sattwa/Sadelik Üzerine Sohbetler)


Yazarın Yorumu

Yıllardır içimizde taşıdığımız o bitmek bilmeyen çatışmanın özeti aslında bu masal. Çoğumuz sadece aklın bacaklarına güvenip karanlıkta koşturuyoruz, yorulunca da hayatı suçluyoruz. Oysa kurtuluş, zihnin kibrini kırıp kalbin omuzlarına binmesine izin vermekten geçiyor. Yol belli; görüş kalpten, hareket akıldan gelmeli. Bu denge kurulduğunda, insanın içindeki o yangın yerini serin bir huzura bırakıyor.

Pavan Sufiya

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Dinamik Meditasyon

-
Resim
  Dinamik Meditasyon  Ses Dosyası Uygulama Notu: Hazırlık ve Süreklilik Fiziksel Hazırlık: Nefes Yolunun Temizliği:   Birinci aşamaya geçmeden önce, üst solunum yollarının tamamen açık olduğundan emin olunmalıdır. Pune’daki Osho Uluslararası Meditasyon Resort'ta, meditasyon başlamadan önce katılımcıların burun kanallarını suyla ve kuvvetlice sümkürerek temizlemeleri geleneksel bir hazırlıktır. Neden? Çünkü on dakikalık o şiddetli ve kaotik nefes sırasında, burundaki en ufak bir tıkanıklık dikkatinizi dağıtabilir ve enerji akışınızı engelleyebilir. Nefes kanallarınız, fırtınanın özgürce geçebileceği berrak bir yol olmalıdır. 21 Gün Kuralı ve Nöroplastisite: Bilimsel Eşik: Bu meditasyonun kalıcı etkiler bırakabilmesi için 21 gün boyunca, hiçbir gün aksatmadan sürdürülmesi kritiktir. Bir eylemin kalıcı bir alışkanlığa dönüşme süreci bilimsel literatürde de önemli bir yer tutar. Psikolog Phillippa Lally ve ekibinin University College London’da yaptığı araştırmalar ( ...
Devamı

Arayış

-
Resim
Arayış ve İçsel Işık Hayat bir arayıştır; sürekli, ümitsiz ve arayanın ne aradığını bilmediği bir arayış... İnsanda aramak için çok derin bir içgüdü vardır ama ne aradığını tam olarak bilemez. Öyle bir zihin durumu içindedir ki, eline ne geçerse geçsin onu tatmin etmez. Hayal kırıklığı insanın kaderiymiş gibi görünür; çünkü ulaştığın her şey, ulaştığın anda anlamsızlaşır ve yeniden aramaya başlarsın. Bir şey elde etsen de etmesen de bu arayış sürer. Fakirler, zenginler, bilgeler ve aptallar... Herkes arayıştadır ama kimse tam olarak ne aradığını bilmez. İnsan bilincinin yapısında bir kara delik var gibidir; içine ne atarsan at kaybolur, hiçbir şey onu dolduramaz. Bazen parada, bazen Tanrı’da veya sevgide ararsın; insan aramaktan adeta hasta olmuştur. Arayış, "şimdi ve burada" olmana izin vermez; seni sürekli başka bir yere yönlendirir. İhtiyaç duyduğun şeyin "başka bir yerde ve zamanda" olduğu fikri seni çılgına çevirir. Rabia al-Adawia ve İğne Hikâyesi Yüce Sufi ...
Devamı

Tek günah farkında olmamaktır

-
Resim
Tek günah farkında olmamak, tek erdem ise farkında olmaktır. Farkındalık olmadan (bilinçsiz) yapılacak her eylem günahtır; sadece bilinçli olarak yapılabilecek olanlar ise erdemdir. Farkında olduğun an birini öldürmen, şiddet kullanman, çalman veya birine eziyet etmen olanaksızdır. Her türlü "düşman", ancak farkındalığın karanlığında ve sen uykudayken içeri sızabilir. Buda şöyle der: "Eğer bir evin içinde ışık varsa hırsızlar ondan kaçınır. Bekçi uyanıksa hırsızlar denemeye bile kalkmaz." Sen ise içinde hiç ışık yanmayan bir evsin. İnsanın sıradan hali, mekanik bir işleyiştir: Homo Mechanicus . Sadece isim olarak insansın; aslında eğitilmiş, becerikli bir makinesin. Bu yüzden ne yaparsan yap yanlış olacaktır. Unutma; erdemlerin dahi farkındalık yoksa gerçek erdem değildir. Farkında olmadığında erdeminin ardında devasa, dehşet verici bir ego gizlenir. Öğrenilmiş ve gayretle kazanılmış "azizliğin" bile nafiledir. Çünkü bu çaba gerçek bir alçakgönüllülük geti...
Devamı