Bir sannyasinin nitelikleri
Osho, 'Sannyasin' konusu hakkında şunları söylüyor: "Sannyas'ım bir açılım, bir yolculuk, bir dans, bilinmeyenle bir aşk ilişkisi, varoluşun kendisiyle bir romantizm, bütünle orgazmik bir ilişki arayışıdır."
Sevgili Osho’ya bir sannyasinin niteliklerini sorduklarında, o meşhur derin sessizliğinin ardından şöyle yanıt verir: "Bir sannyasini tanımlamak çok zordur, hele ki benim sannyasinlerimi... Çünkü sannyas, temelde tüm yapılara karşı bir isyandır. O, yapılandırılmamış bir yaşam biçimidir."
Osho’ya göre sannyas, "Senaryodan yoksun bir senaryo" sahibi olmaktır. "Senaryodan yoksun" olmak; artık geçmişin, alışkanlıkların, şartlanmaların ve inançların kölesi olmamak demektir. Karakter bir hapishanedir, sannyas ise o hapishaneden sızan özgürlüktür. Sannyasin tahmin edilemezdir; çünkü o sadece özgür değildir, bizzat özgürlüğün kendisidir.
Sannyas bir program değildir; sannyas sizi özgürlüğe inisiye etmektir. İşte bu yaşayan isyanın, aya işaret eden parmaklar misali nitelikleri:
1. Deneyime Tam Açıklık (Openness to Experience)
Sannyasinin ilk niteliği, her türlü deneyime açık olmasıdır. Çoğu insan kapalıdır; bir şeyi deneyimlemeden önce ona dair bir hükmü vardır. Sannyasin ise bir inanç sistemi taşımaz; o sadece kendi deneyimlerini taşır. Buda’nın son mesajında dediği gibi: "Sırf ben söyledim diye hiçbir şeye inanmayın. Deneyimlemediğiniz hiçbir şey sizin gerçeğiniz değildir." İnanç bitmiş ve tamamlanmıştır; deneyim ise her an büyür, ucu açıktır ve asla tükenmez.
2. Varoluşsal Yaşam (Existential Living)
Sannyasin, "şöyle olmalı" diyen hazır haritalarla yaşamaz. O, ana duyarlıdır; o an ne getiriyorsa tüm kalbiyle ona yanıt verir. Hayatı prova etmez. Prova edilen hayat sahtedir; sannyasin ise kendiliğindenliğin, sadeliğin ve doğallığın ta kendisidir. Akıntıya karşı yüzmek yerine, akıntının içinde erir ve bizzat o akış olur.
3. Kendi Organizmasına Sarsılmaz Güven
İnsanlar hep dışarıya, başkalarına güvenir. Sannyasin ise kendi bedenine, zihnine ve ruhuna güvenir. Sevmek istediğinde sevgiyle akar, istemediğinde rol yapmaz. Bu güven ona derin bir merkezlenme ve köklenme hissi verir. Kendi varlığında evindedir.
4. Özgürlük ve İsyankârlık
Sannyasin sadece özgür değildir, özgürlüğün eyleme geçmiş halidir. Bu bir "devrim" değil, "isyandır". Devrim kolektiftir ve her devrim sonunda kendi diktatörlüğünü kurar. İsyan ise bireyseldir. Sannyasin toplumun aptalca kalıplarını görmüş ve sessizce o kalıplardan dışarı sızmıştır. Kendi özgürlüğüne ne kadar saygılıysa, başkalarınınkine de o kadar titizdir.
5. Saf Yaratıcılık
Eski sannyasinler bir tapınakta oturup hiçbir şey yapmazdı. Osho’nun sannyasini ise yaratıcıdır. Dünyaya güzellik, neşe, şiir ve müzik katmalıdır. Yaratıcı olduğunuz an, İlahi olanla aynı dili konuşursunuz; çünkü varoluşun kendisi saf bir yaratıcılıktır.
6. Mizah ve Ciddiyetsiz Samimiyet
Eski dinler mezarlık kokar; kiliseler ciddiyet hapishaneleridir. Sannyasin ise kahkahayı bir meditasyon olarak görür. O, samimidir ama ciddi değildir. Mizah duygusu olmayan bir maneviyat, Osho’ya göre sahtedir. Kahkaha, en kısa yoldan gevşemedir.
7. Yalnızlığın İhtişamı (Solitude)
Sannyasin yalnız (lonely) değildir; o "tek başına olmanın" (solitude) ihtişamını yaşar. Mutluluğu için başkasına ihtiyaç duymaz. Kendi iç dünyasına daldığında, orada tüm kainatı bulur. Meditasyon, bu yalnızlıktaki mistik zirvedir.
8. Sevgi ve İlişki Sentezi
Ancak yalnız kalmayı öğrenmiş bir birey gerçekten sevebilir. Diğer türlüsü "bağımlılıktır". Sannyasin, Buda’nın içsel sessizliği ile İsa’nın dışsal sevgisini kendi varlığında birleştiren bir köprüdür. O, hem kendiyle hem de başkasıyla uyum içindedir.
Yorumlar
Yorum Gönder